Levi zou willen leren van zichzelf te houden zonder de tussenkomst van mannen en vrouwen. Maar ze kan niet zonder groeiende en slinkende passie. Belangrijker dan eten, drinken, slapen, zijn de ogen van de ander, even net te lang en te indringend op de hare gericht. Iedere man was anders, en dat was ook wat ze in elk contact zocht: het onbekende. Er zijn nog andere mannen, er zijn ook de vriendinnen.
Elke liefde, denkt Levi aan het eind van deze onorthodoxe maar meeslepende ontwikkelingsroman, elke liefde was een reflexie van haar zelf, maar was ook liefde, dat wìl ze, dat wìl ze geloven.

"Na het succes van mijn romandebuut 'Geen Gewoon Indisch Meisje' en de documentaire 'Het land van mijn ouders' over mijn Indische achtergrond, wilde ik even iets geheel anders, en me niet laten leiden door de vraag naar een Geen gewoon Indisch Meisje deel 2." Marion Bloem

© 1987 Marion Bloem
Arbeiderspers, Amsterdam

Roman