Toen Gelgel zestien jaar oud was zei ze het al tegen een vriend op het schoolfeest: 'Ik wil mijn hele leven al naar Brazili‘. Dat is mijn grootste wens.' Veel later doet Aron haar vanwege moederdag een reis naar Brazilië cadeau. Nu is Gelgel op weg naar Brazilië, op zoek naar Rio. In haar verbeelding heeft ze de reis al vele malen op diverse wijzen gemaakt. De reis, de ervaringen met de mannen die haar vergezellen en die ze ontmoet, de tussensprongen van stad naar stad in dit onmetelijke land confronteren Gelgel met zich zelf en haar eigen verleden. Op school heeft men haar altijd geloofd als ze vertelde van Indiaans-Portugese afkomst te zijn. Op reis vliegen Brazilianen haar om de hals omdat ze denken dat ze een landgenote is. Is dit het Brazilië waarvan ze heeft gedroomd en waarnaar ze heeft toegeleefd?

Je doet in het leven dingen die je moet doen. Dat is voor mij de essentie van het bestaan. Ik laat me daarom zo min mogelijk storen door conventies. - Marion Bloem

© 1987 Marion Bloem
Arbeiderspers, Amsterdam

Roman