|
Op de schouders van een jonge Indische vrouw,
schrijfster van beroep, drukt al sinds haar prille jeugd haar vaders
telkens weer terugkerende verzoek om een boek te schrijven over
hem en haar ooms, ofte wel de geschiedenis van de Indo. Na de dood
van haar lievelingsoom (Tjok) brengt haar vader haar een plastic
supermarkttasje met daarin, zoals hij zegt: 'de erfenis van oom
Tjok'. Met deze plastic tas, gevuld met spullen die haar aanvankelijk
nog niet erg interesseren, vertrekt ze, aangespoord door haar Hollandse
echtgenoot, geheel alleen naar Bali 'om eindelijk weer eens een
roman te schrijven'. Een boek over de taak die een Indische schrijfster
zichzelf stelt, en hoe zij die vervult, over de speciale band tussen
een Indische vader en zijn dochter, en vooral ook over het bonte
en vaak schrijnende verleden van Indische mensen. Vaders van betekenis
is wellicht het meest ambitieuze boek dat Marion Bloem tot nu toe
schreef. Zij zet hiermee de lijn voort die zij met Geen gewoon Indsch
meisje (1983), haar debuutroman, op zeer oorspronkelijke wijze heeft
aangezet.
"Sinds ik als schrijfster bekendheid had verworven
vroegen mijn ooms en vrienden van mijn vader telkens:"Wanneer
schrijf je nu eens onze geschiedenis op, want dat is nog niet gedaan.
Onze kinderen en kleinkinderen zullen zo nooit weten wat wij allemaal
hebben meegemaakt."
Marion Bloem.
|
© 1989 Marion Bloem
Arbeiderspers, Amsterdam
Roman
|