Oma Toeli nam mijn gezicht tussen haar beide magere handen en keek mij strak in de ogen. 'Deze zin moet jij voortaan na elke nare droom hardop uitspreken, Cindy, en als de droom dan toch is uitgekomen, kun jij er niets aan doen, dan moest het gebeuren. Leer deze woorden uit je hoofd, ze zijn een bezwering om de droom te keren. Zeg mij maar na: Het is niet mijn droom, het is de droom van de magere tijger, die is bezworen door een aap, uitgelegd door de koning, afgedaan, afgedaan.'

Het verhaal van de donkere Cindy die in Indië woont met haar ouders, haar grootmoeder, haar drie gehandicapte broers en haar blanke zusjes. Cindy merkt dat ze soms kan voorspellen wat er zal gebeuren en dat beangstigt haar. Als ze ouder wordt wil ze weg uit Indië; ze trouwt en woont jarenlang in Nederland. Pas wanneer ze, nu zelf grootmoeder, terugkeert naar haar geboorteland, komt ze erachter wie ze eigenlijk is en wat er met haar jongste broertje is gebeurd.

© 1996 Marion Bloem
Leopold, Amsterdam

Jeugdroman