Je schrijft niet alleen over Nederlands-Indië. Wat was de aanleiding om 'Vervlochten Grenzen' te schrijven. Werd het weer tijd? Voelde je dat zo aan? Waarom nu?
Met het idee om een relatie te leggen tussen het huidige Indonesie, Ned-Indië en Nederland in een roman aan de hand van een Indische familie speelde ik al lang, en daarin wilde ik het levensverhaal van mijn vader centraal stellen. Mijn vaders gezondheid ging erg achteruit, en het idee dat ik hem nooit meer vragen zou kunnen stellen en dat ik misschien zelf ook zou vergeten wat hij heeft mee gemaakt en waarom hij naar Nederland is gegaan, stond mij niet aan. Mijn fascinatie voor migratie, de motivatie van migranten om hun land te verlaten is ontstaan doordat ik altijd heb gevoeld hoe gemengd de gevoelens van mijn ouders waren ten aanzien van hun geboorteland.
Ik had al vaak aspecten van mijn vaders verleden in romans gebruikt, ook heb ik fragmenten uit zijn leven verwerkt tot op zichzelf staande verhalen (zie mijn boek THUIS), maar de belangrijke feiten uit zijn leven en hoe het ene tot het andere heeft geleden, de kleine stappen die leiden tot een grote keuze wilde ik als leidraad gebruiken binnen één verhaal. Dan broed ik jarenlang op dit idee om het juiste plot te vinden en de juiste vorm.
Ik schreef al aan de roman tussen 2002 en 2005, en het manuscript was al ver gevorderd toen ik het geld kreeg om de film Ver van familie te maken, van Stichting Een Gebaar. De film kreeg voorrang vanwege de eis van Het Gebaar m.b.t. de datum waarop het project af moest zijn. Toen moest ik de roman opzij leggen tot na de draaiperiode, en vervolgens weer wegleggen tot na de montage periode van de film. Juist door die pauzes in het schrijven werd mij steeds duidelijker wat ik weg moest gooen (of bewaren voor een volgend boek) en wat ik moest behouden en bijschrijven om het verhaal te vertellen van Vervlochten grenzen.

Wat raakt je zelf het meest in deze familiegeschiedenis?
Zie boven. Ofwel: de kleine stappen die leiden tot een grote keuze die niet als keuze wordt ervaren maar als een noodlottig feit.

Wordt ook 'Vervlochten grenzen' verfilmd?
Ik zou het wel willen, maar dan moet het verhaal versimpeld worden, evenals de vorm. Alhoewel ikzelf wel hou van de mozaiekvertelling en dat zou met dit verhaal goed kunnen.
Je kunt ook kiezen voor de lijn van het verhaal van Opa Portier en zijn kleindochter die dat levensverhaal stukje bij beetje bij elkaar sprokkelt. Dat is een simpeler en misschien goedkopere aanpak.
Ik ben open voor beiden, elke keuze heeft voor en nadelen.
Het belangrijkste is dat het als filmverhaal begrip kweekt voor mensen die gedwongen zijn om politieke economische redenen hun geboorteland te verlaten.