Logboek
8 juni 2008

De verborgen geschiedenis van het Domplein

t.g.v. het eerste benefiet openlucht Dompleindiner  op 8 juni 2008.

Inleiding
Op 7 juni brak een grote brand uit op de Oude gracht.  De Domtoren was urenlang omhuld door rook van verbrande kleding in een kringloopwinkel. Terwijl ik mijn verhaal aan het voorbereiden was, deden brandweerlieden hun best de fikse brand te blussen. De volgende dag was er op het Domplein niets te merken van de onrust die de brand de vorige middag en avond nog in het centrum van de stad teweeg had gebracht. De dakloze bewoners van de getroffen panden waren tijdelijk ondergebracht in Tivoli, waar het concert van die avond om die reden was afgelast.

Met de Rotary Club van Utrecht die dit Dompleindiner organiseerde heb ik geen relatie. Ik had me gewoon over laten halen door mijn vriendelijke buurmeisje dat deze benefietavond moest organiseren als stage voor haar opleiding. Ik adviseerde haar BN-ers die iets met Utrecht te maken hebben en die wel eens iets pro deo doen te benaderen. Zij trekken meer publiek dan een gewone Indische schrijfster van bijna 56. Maar ze kwam bij me terug omdat die BNers geen gaatje meer in hun agenda hadden.
Aanvankelijk was het doel een schoolplein voor de Rafaëlschool. Maar vlak voordat de avond plaats zou vinden kreeg ik een e-mail dat de gemeente al 50.000 euro voor dat schoolplein gegeven had. De 5000 euro die dit diner op moest leveren zou worden gebruikt om een lokaal in te richten met leermiddelen die de kinderen helpt hun concentratievermogen te verbeteren.

De Rafaëlschool is er een voor kinderen die heel veel moeite hebben met leren. Eigenlijk zou ik het geld liever besteed zien voor uitgewezen kinderen, voor kinderen die in de illegaliteit terecht zijn gekomen of voor de kinderen in wijken van Utrecht waar ik sinds enige jaren al niet meer durf te komen. Maar als dit diner slaagt komt er volgend jaar weer een, met meer gasten en een vettere opbrengst en dan heb ik misschien wel dankzij mijn verhaaltje van 8 juni 2008 medezeggenschap over waar dat geld in 2009 naar toe gaat...
Meer dan honderd Utrechtenaren, op hun best gekleed, zonder parasols tegen de brandende zon op deze windstille avond, zouden tussen de drie gangen door luisteren naar wat ik over het Domplein te vertellen had.
Ik was gevraagd om vòòr elk gerecht van het uit drie delen bestaande menu iets te vertellen over de geschiedenis van het Domplein, in de volgorde van heden, middeleeuwen, oudheid. Dat werd een Marion Bloem-verhaal over mijn haatliefde relatie met Utrecht, mijn studentenstad...

Lees verder: Het heden